برای شروع اجازه دهید درباره نقاط کانونی صحبت کنیم. همانطور که از نام این نوع ترکیب بندی مشخص است، نقطه تمرکز دقیقا در جایی قرار می گیرد که مایلید چشم به آن سمت حرکت کند. این نقطه، غالبا موضوع یا ایده اصلی تصویر است. عنصری که از بیشترین اهمیت در شیوه خوانش تصویر برخوردار است. این شکل از ترکیب بندی می تواند بسیار ساده به نظر برسد؛ اما به راحتی و به سرعت توانایی پیچیده شدن را دارد. به عنوان مثال، اگر چند نقطه تمرکز دارید؛ کدام یک از آن ها مهمتر هستند؟ چه کاری با ترکیب بندی می توان انجام داد تا اطمینان یابیم “نقطه کانونی “الف” وزن بیشتری نسبت به نقطه کانونی “ب” خواهد داشت؟ خوشبختانه، چند شیوه ترکیب بندی برای کمک به ایجاد و اولویت بندی این نقاط تمرکز وجود دارد.
سادگی
سادگی، فلسفه و تمرین خلق تنها چیزی است که یک اثر هنری به آن نیاز دارد. سادگی تا حد زیادی به هنرمند و به آنچه از طریق رسانه به بیان یا کاوش در آن می پردازد بستگی دارد. هنرمند باید تصمیم بگیرد، در اثر هنری او چه چیز کاملا ضرورت دارد و چه چیز از الزام برخوردار نیست. هنرمند، با حذف عناصر غیرضروری در پی سادگی می گردد. اگر می خواهید موضوع تصویرتان واضح و قطعی باشد، همه چیز را کنار بگذارید. این رویکرد بسیار منطقی خواهد بود. حواس تماشاگر را با “موارد” اضافی پرت نکنید. تنها آن را ساده و بی پیرایه نگه دارید.
– دون (2021)، سادگی در ترکیب بندی
نقطه ضعف این شیوه می تواند فقدان پیچیدگی و زیرمتن در تصویر باشد. با این حال، گاه همین ویژگی می تواند نکته اصلی تصویر باشد. سادگی را نباید با ساده انگاری اشتباه گرفت. ساده انگاری به استفاده از شیوه ها یا موضوعات ابتدایی باز می گردد؛ اما سادگی هدفمند به محتوای کار هنرمند وابسته است. آن چه مسلم است، بسیاری از نقاشیها، عکسها یا فیلمهای ساده همچنان میتوانند دارای معانی پیچیدهای باشند.
قانون یک سوم
قانون یک سوم، فرایند تقسیم تصویر به یک سوم، با استفاده از دو خط افقی و دو خط عمودی است. این شبکه بندی فرضی، 9 بخش با 4 نقطه تقاطع را به وجود می آورد. وقتی مهمترین عناصر تصویر خود را در این نقاط تقاطع قرار می دهید، تصویر بسیار طبیعی تری تولید می کنید. همچنین پیشنهاد می شود که خط افق را روی خطوط افقی بالا یا پایین قرار دهید.
ترکیب خارج از مرکز برای چشم خوشایند است؛ زیرا معمولا جایی است که چشم ها ابتدا به آن سمت گرایش می یابند. هنگامی که یک سوژه یا شیء خارج از مرکز وجود دارد، تماشاگران امکان می یابند تا با فضای میان آن ها تعامل داشته باشند. بدین ترتیب، راه برای تفسیر و گفت و گو میان سوژه و پس زمینه – بر خلاف یک موضوع کاملا متمرکز – هموار می شود. این قانون ترکیبی شاید شناخته شده ترین و رایج ترین شیوه ترکیب بندی باشد. این روش یک دستورالعمل قابل اعتماد برای کادربندی تصاویر شما و یک نقطه شروع عالی برای مبتدیانی است که امیدوارند انگشت پای خود را در بسیاری از قوانین ترکیب بندی فرو کنند.
مثلث طلایی
مثلث طلایی راه دیگری برای ایجاد نقاط کانونی متعادل در یک تصویر است. این کار با کشیدن یک خط مورب در عرض تصویر صورت می گیرد. در ادامه و از دو گوشه تصویر، دو خط اضافی ترسیم شده تا خط اول را با زاویه 90 درجه قطع کنند. در این نمونه از فیلم داستان عامه پسند، می توانید چگونگی شکل گیری این نوع از ترکیب بندی را مشاهده کنید. جولز و هانیبانی کاملا روی این تقاطع ها قرار گرفته اند و خط مورب اصلی، خط چشم طبیعی را مشخص می کند؛ به ویژه برای وینسنت که وسط تصویر را نشانه گرفته است.
– داستان عامه پسند (1994)، ترکیب بندی مثلث طلایی.
نکته کلیدی مثلث طلایی آن است که ترکیبی متعادل به وجود می آورد. به جای تعادل ساده میان “چپ و راست”، “بالا و پایین” قاب را نیز همزمان دریافت میکنیم. نقاط، عنصر اساسی ترکیب بندی و یک نقطه آغاز طبیعی محسوب می شوند. در فصل بعد، عنصر دیگری را بررسی خواهیم کرد که به جلب توجه به این نقاط کمک می کند: خطوط.
